توبه و انابه را به روى بندگان مفتوح فرموده كه به ستر ستّارى و غفارى حق خود را مستور كرده و عيوب خويش را بپوشانند و چنانچه حق تعالى ستّار عيوب بندگان است ، ستّاران را دوست دارد و از هتك ستور بيزار است . پس سالك الى اللّه ، ستّار عيوب بندگان خدا است و عمر خود را در كشف سرّ مردم تلف نكند و چشم خود را از عورات و عيوب بندگان خدا بپوشد و هتك ستر نكرده و پردهء ناموس احدى را ندرد ، چنانچه خداوند ستّار ، ستر عيوب او را كه از ديگران بزرگ‌تر و فضيح‌تر است فرموده و بترسيد از اين‌كه اگر پردهء عيوب كسى را به درد ، حق تعالى پردهء ستّاريت از بعض اعمال و اخلاق او بردارد و در ميان جمع او را رسوا و خوار گرداند . و مسافر طريق آخرت ، مطالعه در عيوب و عورات ، او را از عيوب ديگران مشغول مىكند و تجسس امورى كه به حال او فائده ندارد يا ضرر دارد نمىكند و عمل خود را رأس المال تجارت ديگران قرار نمىدهد آن هم به واسطهء غيبت و هتك ستر و از عيوب و ذنوب خود هيچ گاه نسيان نمىكند كه نسيان گناهان از بزرگ‌ترين عقوبات حق است در دنيا كه انسان را از جبران آن‌ها باز مىدارد و از بزرگ‌ترين اسباب عقاب در آخرت است و تا بندهء خدا به طاعت حق و مداقه در اعمال خود و مطالعه در معايب نفس مشغول است و از آنچه در دين خدا عار است بر كنار باشد ، از آفات دور و در درياى رحمت حق مستغرق و به گوهرهاى حكمت فائز است و اگر نسيان ذنوب خود كرد و از معايب خود غفلت ورزيد و خودبين و خودخواه شد و اعتماد به حول و قوهء خود كرد ، رستگارى نخواهد ديد و به فلاح نايل نخواهد شد . اى محبوب محبان ! اى خالق مهربان ! اى آمرزندهء گناهان ! سراسر وجودم و تمام هستيم و همهء موجوديتم از عيب و علت و از عوامل عار و ننگ موج مىزند ،